W postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe oraz ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne wymagane jest od dłużnika, nadzorcy lub zarządcy wykonanie i przedstawienie Sądowi oraz ogółowi uczestników szeregu specjalistycznych analiz i symulacji.
W postępowaniach insolwencyjnych wyróżnia się testy:
- Test prywatnego wierzyciela (art. 140 Prawa restrukturyzacyjnego)
- Test prywatnego inwestora (art. 140 Prawa restrukturyzacyjnego)
- Test równowagi pokrycia (art. 446a Prawa upadłościowego)
- Test płynności (art. 446a Prawa upadłościowego)
- Test zaspokojenia (Dyrektywa drugiej szansy)
Test prywatnego wierzyciela oraz test prywatnego inwestora przeprowadza się gdy pośród wierzyciel objętych propozycjami układowymi znajduje się podmiot publicznoprawny. Test prywatnego wierzyciela przeprowadza się jeżeli w postępowaniu restrukturyzacyjnym może dojść do udzielenia przedsiębiorcy przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych wsparcia w jakiejkolwiek formie, w szczególności przez zmniejszenie w drodze układu, wysokości zobowiązań, rozłożenie spłaty na raty, odroczenie terminu wykonania zobowiązań lub zawieszenie, z mocy prawa lub na podstawie postanowienia sądu lub sędziego komisarza, postępowań egzekucyjnych prowadzonych w celu dochodzenia wierzytelności.
Zgodnie z art. 140 ust.2 Prawa restrukturyzacyjnego przez test prywatnego wierzyciela należy rozumieć ocenę działań wierzyciela publicznego planowanych w postępowaniu restrukturyzacyjnym i w trakcie oraz w ramach wykonywania układu dokonywaną w celu stwierdzenia, czy wierzyciel publiczny zachowuje się w danym przypadku jak prywatny wierzyciel działający w normalnych warunkach rynkowych, w szczególności czy prywatny wierzyciel zaakceptowałby przewidziane w propozycjach układowych warunki spłaty zobowiązań.
Przeprowadzenie testu prywatnego wierzyciela ma na celu w szczególności uzyskanie odpowiedzi na pytanie, czy prywatny wierzyciel zaakceptowałby przewidziane w propozycjach układowych warunki spłaty zobowiązań. Przeprowadzona w tym celu analiza obejmuje m.in. ocenę, czy wierzytelności wierzyciela publicznoprawnego będą zaspokojone w większym stopniu w przypadku zawarcia i wykonania układu, czy w postępowaniu upadłościowym.
Jeżeli z przeprowadzonej analizy wyniknie, że zaspokojenie wierzyciela publicznoprawnego będzie wyższe w postępowaniu restrukturyzacyjnym niż w przypadku postępowania upadłościowego, przedstawione w toku postępowania restrukturyzacyjnego propozycje układowe należy uznać za korzystne dla wierzyciela publicznoprawnego. Powyższe pozawala na przyjęcie oceny, zgodnie z którą, racjonalnie działający wierzyciel prywatny zaakceptowałby zaoferowane wierzycielom publicznoprawnym propozycje układowe, a tym samym propozycje układowe przedstawione przez Dłużnika, nie zakładają przyznania Dłużnikowi pomocy publicznej.
