Test zaspokojenia
W postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe oraz ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne wymagane jest od dłużnika, nadzorcy lub zarządcy wykonanie i przedstawienie Sądowi oraz ogółowi uczestników szeregu specjalistycznych analiz i symulacji.
W postępowaniach insolwencyjnych wyróżnia się testy:
- Test prywatnego wierzyciela (art. 140 Prawa restrukturyzacyjnego)
- Test prywatnego inwestora (art. 140 Prawa restrukturyzacyjnego)
- Test równowagi pokrycia (art. 446a Prawa upadłościowego)
- Test płynności (art. 446a Prawa upadłościowego)
- Test zaspokojenia (Dyrektywa Parlamentu Europejskiego)
Test zaspokojenia (rentowności) został wprowadzony w Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2019/1023 w sprawie ram restrukturyzacji zapobiegawczej, umorzenia długów i zakazów prowadzenia działalności oraz w sprawie środków zwiększających skuteczność postępowań dotyczących restrukturyzacji, niewypłacalności i umorzenia długów, a także zmieniającą dyrektywę (UE) 2017/1132 z 20 czerwca 2019 r.
Test zaspokojenia stanowi nowość, która ma się pojawić w Prawie restrukturyzacyjnym. Planowana nowelizacja ma wprowadzić wiele zmian, w tym między innymi obowiązek sporządzenia testu zaspokojenia zgodnie z artykułem 10a wcześniejszego projektu ustawy.
Planowane założenia testu zaspokojenia
Test zaspokojenia ma być narzędziem, którego zadaniem jest przedstawienie prognozy możliwych wariantów zaspokojenia wierzycieli poprzez przeprowadzenie:
- wyceny przedsiębiorstwa i majątku dłużnika w odniesieniu do restrukturyzacji i upadłości,
- symulacji postępowania upadłościowego oraz porównania otrzymanych wyników z propozycjami układowymi.
W oparciu o sporządzony dokument w postaci testu zaspokojenia, wierzyciele będę mieli możliwość dokonania wyboru pomiędzy upadłością a restrukturyzacją dłużnika w zależności od wariantu, który będzie dla nich korzystniejszy.
Test zaspokojenia a test prywatnego wierzyciela
Test zaspokojenia oraz test prywatnego wierzyciela posiadają wiele wspólnych elementów, natomiast wśród głównych różnic można wymienić:
